زندگی سرشار از لحظه هائی است که دوست داریم تموم نشن. لحظه هائی که چنان غرق لذتیم که فکر گذشتنشونو نمی کنیم. ولی لحظه ها می گذرن و ما از هم جدا میشیم : به امید دیدار فردا . ولی شاید فردائی وجود نداشته باشه . شاید من و تو دیگه فرصت دیدار پیدا نکنیم. شاید اگه بدونیم هر دیدار ممکنه آخرین دیدار باشه ، بیشتر قدر لحظاتش رو بدونیم . شاید یه جور دیگه بگذرونیمش. شاید آخرین خداحافظ رو ؛ اگه بدونیم که آخرینه ؛ اصلا به زبون نیاریم... لحظه ها می گذرن ، لحظه های پر از احساس ، با مرگ هماغوش میشن و ما تنها می مونیم .
خیلی خیلی زیبا بود
از مطلبت نوی بلاگم استفاده کردم
البته با اجازه!